Odpady biodegradowalne

Czym są odpady biodegradowalne?

Odpadami biodegradowalnymi w naszych gospodarstwach domowych, ogrodach i działkach są przede wszystkim resztki roślinne (nieporażone przez choroby i szkodniki) tj. liście, chwasty, trawa (tylko w cienkich warstwach i powiędnięta), słoma, rozdrobnione pędy i gałęzie roślin oraz wióry i odpady z drewna. Bioodpadami są również odpadki kuchenne np.: obierki po warzywach i owocach, fusy po kawie i herbacie, skorupki jajek oraz papier (niekolorowy).

Kompostowanie jako niezbędny element redukcji poziomu odpadów biodegradowalnych

Odpady pochodzenia organicznego można powtórnie wykorzystać, wprowadzając je ponownie do obiegu materii w przyrodzie poprzez np. kompostowanie. Odpowiednio przygotowany kompost stanowi idealny nawóz do ogrodów przydomowych i działek. Można go stosować w nieograniczonej ilości, ponieważ nie stanowi zagrożenia skażenia gleby, wręcz przeciwnie poprawia strukturę gruzełkową gleby oraz wzbogaca ją w substancje pokarmowe. Kompostowanie to skomplikowany proces w efekcie, którego powstaje stabilna substancja próchnicza, która może być stosowana jako nawóz organiczny.

Wszystkie wymienione wyżej bioodpady doskonale nadają się do kompostowania. Im większa różnorodność materiałów organicznych do kompostowania tym lepiej, ponieważ nawóz, który powstanie po przekompostowaniu będzie bardziej wartościowy.

Proces kompostowania można przyśpieszyć np. poprzez:

  • dodanie nawozów przyśpieszających kompostowanie;
  • dodanie starego kompostu;
  • stosowanie dostępnych na rynku szczepionek grzybowo-bakteryjnych
  • obecność dżdżownic - jeśli nasz kompostownik znajduje się bezpośrednio na ziemi to im więcej w nim dżdżownic tym lepiej, ponieważ zwierzęta te trawiąc materię organiczną przyspieszają rozkład materii organicznej poprawiając żyzność i strukturę gruzełkowatą gleby. Te pożyteczne skąposzczety możemy zanęcić do pryzmy, dodając do niej materiały bogate w cukier. Mogą to być np. skórkii resztki ze słodkich owoców.

Organizacja kompostownika

Kompostowniki zakładamy w miejscach osłoniętych od wiatru i częściowo ocienionych. Zapewni to mniejszą utratę wilgotności kompostu. Pełne ocienienie nie jest wskazane, ponieważ może ono utrudniać odpowiednie nagrzewanie się pryzmy co spowolni przemiany kompostowanej masy. Kompost może być przechowywany na pryzmie, w ażurowych kompostownikach drewnianych lub plastikowych. Po około 2 -3 miesiącach kompost należy przemieszać, aby zapewnić odpowiednią ilość tlenu niezbędną do prawidłowego rozkładu materii organicznej. Wszystkie większe części należy umieścić w środku pryzmy, gdzie wyższa temperatura sprzyja lepszemu rozkładowi. W miarę potrzeb jeśli nasz kompost jest zbyt suchy można go zwilżyć.

Najczęściej popełniane błędy

  • dodawanie do pryzmy kompostowej roślin porażonych chorobami grzybowymi, bakteryjnymi i wirusowymi;
  • dodawanie związków wapnia. Przyspiesza to wprawdzie rozkład substancji organicznych lecz jednocześnie usuwa azot i blokuje rozpuszczalne w wodzie fosforany;
  • kompostowanie przy niedostatecznym dostępie powietrza np.: w dołach lub zbiornikach betonowych;
  • układanie ściętej trawy lub liści grubymi warstwami. Materiały te, zbijając się - utrudniają dostęp powietrza co doprowadza do gnicia i uniemożliwia kompostowanie;
  • dodawanie materiału niedostatecznie rozdrobnionego;
  • układanie warstw materiału zbyt ciężkiego co ogranicza dostęp powietrza;
  • dodawanie materiałów skażonych metalami ciężkimi, pozyskiwanych np. z okolic dróg o dużym nasileniu ruchu;
  • dodawanie materiałów, wcześniej konserwowanych chemicznie.